Magistarski radovi

Istraživanje je provedeno kao retrospektivna studija koja je obuhvatala period od 1. juna 2022. godine do 1. juna 2024. godine, a koja je obavljena u privatnoj poliklinici “Dr Al Tawil“ u Sarajevu. Istraživanje je odobreno od strane Etičkog komiteta PU Poliklinka “Dr. Al Tawil”, Sarajevo. U studiju su uključeni pacijenti sa dijagnozom tumora mozga koji su operisani i postoperativno tretirani zračenjem, a koji su u navedenom periodu podvrgnuti MR snimanju mozga na aparatu 3 Tesla (SIEMENS Magnetom Lumina, 3 T, Erlangen, Germany), a čiji se MR snimci nalaze u PACS-u (eng. Picture Archiving and Communication System) poliklinike. U studiju je uključeno 50 pacijenata. Svi pacijenti koji su uključeni u istraživanje, bili su adekvatno upućeni na pretragu, imali su ispunjen informirani pristanak, uputnicu, nalaz i mišljenje ljekara specijaliste koji je indicirao pretragu. Po prijemu je bila izvršena identifikacija pacijenta, uzeta anamneza i objašnjena su pravila ponašanja tokom snimanja. Svi pacijenti su zavedeni u protokol. Prikupljeni podaci su pohranjivani u bazu podataka izrađenu u programu Microsoft Excel. Istraživanje je provedeno metodom analize sadržaja medicinske dokumentacije i nalaza dobivenih MR pretragama. Cilj statističke analize je bio utvrditi da li postoji statistički značajna razlika između rezultata dobivenih MRI pregledom korištenjem standardnog protokola, kontrastne MRI, difuzionog slikanja (DWI) i MR spektroskopije, u smislu udjela pozitivnih ishoda. Pozitivni ishod je označen binarnom varijablom “1”, a negativan binarnom varijablom “0”. Razmotrane su mogućnosti korištenja nekog od neparametrijskih testova za zavisne uzorke, npr. Wilcoxon signed rank test ili Cochran Q test. Ispitana je prikladnost korištenja Cochran Q testa, koji je također i posebna verzija Friedman neparametrijskog testa koji se koristi kao neparametrijska verzija analize varijance (ANOVA). Friedman test ujedno postaje Cochran Q test u slučaju kada je odgovor ili ishod binaran. Statističke hipoteze bile su testirane na nivou α <0,05, što znači da se razlika između uzoraka smatrala značajnom ako je p <0,05. Analizom rezultata ovog istraživanja dokazano je da je MR spektroskopija značajan dijagnostički alat u praćenju i evaluaciji postoperativnih margina nakon hirurškog i postoperativnog onkološkog tretmana bolesnika sa tumorom mozga.

Bolesti karotidnih arterija uključuju širok dijapazon promjena na tim krvnim žilama kao što su: stenotično-okluzivne promjene, aneurizme i disekcije. S obzirom da je incidencija pojave ovakvih promjena na krvnim žilama svakim danom sve veća, potrebno je poznavati osnove njihova nastanka i dijagnostičke modalitete koji će pravovremeno i tačno utvrditi postojanje bolesti, kako bi se na ispravan način pristupilo liječenju i na taj način poboljšao kvalitet života pacijenata. Uvođenjem novih neinvazivnih radioloških metoda u dijagnostičku medicinu, kompjuterizovana tomografska angiografija (CTA) postala je važan alat u procjeni stenoza karotidnih arterija, što je ključno za identifikaciju pacijenata s povećanim rizikom od cerebrovaskularnih bolesti. U ovoj studiji ispitivane su mogućnosti, prednosti i nedostatci upotrebe različitih neinvazivnih radiodijagnostičkih postupaka (CTA, DSA i UZ) za jasno otkrivanje bolesti karotidnih arterija. U tu svrhu ispitivana je specifičnost i senzitivnost pojedinačnih dijagnostičkih metoda u dijagostici stenoze karotidnih arterija. Na osnovu sprovedenih ispitivanja i dobivenih rezultata određeni su radiodijagnostički modaliteti koji daju najbolje rezultate za utvrđivanje stepena stenoze karotidnih arterija. Specifičnost CTA je iznosila 82,76%, i veoma dobro se slagala sa rezultatima drugih autora. CTA je senzitivnija metoda u dijagnostici stenoza karotidnih arterija u odnosu na ultrazvučnu sonografiju. Postoji pozitivna korelacija između sva tri dijagnostička modaliteta, pri čemu CTA bolje korelira sa rezultatima dobivenim na DSA od UZ. Ključne riječi: karotidna arterija, stenoza, CTA, DSA, UZ, specifičnost i senzitivnost.

Istraživanje je bazirano na retrospektivnoj studiji. Korišteni su podaci iz dostupne medicinske dokumentacije Klinike za Ortopediju i traumatologiju Univerzitetskog kliničkog centra (UKC) Tuzla, pacijenata koji su hospitalizirani u vremenskom periodu od 01.01.2018 – 31.12.2018 godine i u vrijeme COVID pandemije u periodu 01.01.2020-31.12.2020. U istraživanju su bile zastupljene dvije grupe pacijenata. Eksperimentalnu grupu činili su svi pacijenti hopsitalizirani tokom pandemije (2020 godina) sa prelomom vrata butne kosti i podjeljeni su u 3 grupe: I – mlađi (pacijenti srednje životne dobi od 55 - 65 godina starosti) II – starije osobe ( 65 - 75 godina) III – jako stari pacijenti (75 i više godina starosti). Kontrolnu grupu činili su svi pacijenti koji su hospitaliziranu u toku 2018 godine, sa prelom vrata butne kosti, također podjeljeni u tri grupe kao i pacijenti u eksperimentalnoj grupi. Pored ove analize, dodatno su posmatrani: - vremenski period koji je protekao od prijema do operacije - vrijeme proteklo od prijema do otpusta, - vrsta primjenjenog tretmana (konzervativni i operativni), - vrsta urađene osteosinteze (DHS, parcijalna, totalna, kutna ploča, PFN, PEP), - komplikacije koje proizilaze direktno iz nedovoljno pružene zdravstvene njege (dekubitus). Rezultati istraživanja pokazali su da u ispitivanoj grupi koj aobuhvata period 2020. godine, tokom pandemije, ukupan broj hospitaliziranih pacijenata je 317, dok je u periodu 2018. godine ta broj bio nešto veći, odnosno 335 pacijenata. Ženski spol je dominantije bio zastupljen u odnosu na muški. Muških pacijenata je bilo 252, od toga 121 iz ispitivane i 131 iz kontrolne grupe. U toku pandemije bilo je manje hospitaliziranih pacijenata sa prelomom vrata butne kosti u odnosu na period prije pandemije. Tokom COVID pandemije starosna struktura pacijenata sa prelomom vrata butnek osti je mlađe životne dobi u odnosu na starosnu strukturu pacijenata prije pandemije. Konzervtivno liječenje preloma vrata butnekosti je češće primjenjivan tokom nego prije pandemije

Studija je retrospektivna, provedena u PZU Lječilište “Aqua Bristol” u razdoblju od 2019.-2022. godine. Istraživanje je obuhvatilo 159 ispitanika nakon operativnih zahvata na srcu (od toga grupa od 109 ispitanika koji su imali operaciju koronarne premosnice - CABG i grupa od 50 ispitanika koji su imali operaciju srčanih valvula). Kod obje grupe ispitanika mjeren je ishod rehabilitacije prema zadanim ciljevima istraživanja, budući da su grupe homogene, rezultate obje smo komparirali. Svi ispitanici su imali pregled od strane interniste i fizijatra na početku i na kraju tretmana. U studiju su uključeni pacijenti oba spola, dobi iznad 18 godina, sa dužinom trajanja rehabilitacije 10 i 14 dana. Svim ispitanicima je prilikom prvog i kontrolnog pregleda nakon završenog programa kardiološke rehabilitacije izvršena procjena funkcionalnog kapaciteta pomoću testa: 6-minutni test hoda (6 MWT). Test 6 MWT je razvilo Američko torakalno društvo (American Thoracic Society) i službeno je uveden 2002. godine uz opsežne smjernice. Najvažnija i definicijska indikacija za 6 MWT je mjerenje odgovora na medicinske intervencije kod pacijenata sa umjerenom do teškom srčanom i plućnom bolešću. Indikacije za 6MWT možemo, ovisno od svrhe provođenja testa, svrstati u neku od sljedeće tri kategorije: poređenje stanja prije i poslije liječenja, procjena funkcionalnog kapaciteta te predviđanje morbiditeta i mortaliteta. Kontraindikacije možemo podijeliti na apsolutne i relativne. Apsolutne kontraindikacije su: nestabilna angina i infarkt miokara tokom prethodnog mjeseca. Relativne kontraindikacije su: puls u mirovanju veći od 120 otkucaja u minuti, sistolički krvni pritisak viši od 180 mmHg i dijastolički krvni pritisak viši od 100 mmHg. Pacijenti koji imaju bilo šta od navedenog se javljaju ljekaru, koji ih je uputio na izvođenje testa, radi dalje kliničke ocjene i odluke oko samog izvođenja testa (ATS Statement, 2002). Ovaj test je jednostavan i siguran te mjeri distancu koju osoba može da pređe u roku od 6 minuta. Može se koristiti kod djece predškolskog uzrasta (2-5 godina), djece (6-12 godina), odraslih (18-64 godina), kao i starijih osoba (65+) sa širokim spektrom dijagnoza. Može biti i upozorenje da je možda došlo do pogoršanja stanja te se smatra dobrim načinom da se reaguje na vrijeme i zaustavi negativna progresija bolesti (E klinika, 2021). Mjeri se stanje organizma prije i poslije testa, a rezultati služe da se ustanovi ide li oporavak svojim tokom. Kardiološka rehabilitacija, kao sastavni i obavezni dio postoperativnog tretmana bolesnika operisanih od srčanih bolesti je na našem prostoru novijeg datuma iako se u razvijenim državama već dugo koristi. Naši bolesnici su u postoperativnom toku do sada bili sami i proživljavali ga u strahu da će im se nešto desiti ako budu vježbali ili bilo kako bili fizički aktivni. Kardiološka rehabilitacija skratit će postoperativni tok i pomoći pacijentima da se ranije uključe u svoje uobičajene životne tokove.

Istraživanje je provedeno u cilju procjene odnosa organizacijske kulture na zadovoljstvo poslom u pružatelja zdravstvene zaštite. Drugi veoma važan za istražiti bio je odnos zadovoljstva poslom sa percepcijom sigurnosti pacijenata u primarnoj zdravstvenoj zaštiti upravo zato ovo je jedno od rijetkih istraživanja u području zdravstvenog menadžmenta u Bosni i Hercegovini i regionu Jugoistočne Evrope. Sa porastom nezadovoljstva poslom povećava se pojavnost Sindroma sagorijevanja. Sa nezadovoljstvom poslom raste želja za napuštanje posla. Preduslovi za nezadovoljstvo poslom su pad empatije zdravstvenih radnika u primarnoj zdravstvenoj zaštiti, neadekvatan lični dohodak ili nagrađivanje i nizak nivo ogranizacijske culture. Preduslovi za razvoj nesigurnosti pacijenata u institucijama primarne zdravstvene zaštite su: neuvođenje mjera za unapređenje sigurnosti pacijenta i kontinuirano rad po kriznoom modelu. Vrijeme je da nadređeni čini sve da bi svi radnici bili zadovoljni poslom u interesu kvalitete pružanja zdravstvene zaštite, sigurnog i zadovoljnog pacijenta i zadovolnog i zdravog zdravstvenog radnika.

Pandemija COVID-19 uzrokovana je SARS-CoV-2 virusom iz porodice koronavirusa jednolančanog RNK lanca, obavijenog pozitivnom ovojnicom, koji kod ljudi i drugih sisara, te nekih vrsta ptica izaziva simptome kao što su temperatura, kašalj, dispneja, te rjeđe gastrointestinalne simptome. Virus može kod imunokompromitovanih, starijih osoba te osoba s drugim osnovnim bolestima uzrokovati i komplikacije, kao što su zatajenje disanja, aritmije, zatajenje bubrega, kardiovaskularni šok ili zatajenje jetre. Zbog lakog prenosa virusa s čovjeka na čovjeka putem respiratornih kapljica zaražene osobe, tj. kašljanjem i kihanjem, do danas je zaraženo preko 635 miliona ljudi, a broj preminulih prelazi 6,5 miliona. Kao najučinkovitiji način prevencije razvoja komplikacija pokazala se primjena vakcina protiv SARS-CoV-2, međutim neodlučnost oko vakcina postala je jedna od glavnih prepreka u imunizaciji stanovništva. Cilj ovog istraživanja bio je utvrditi razlike u znanjima i stavovima studenata medicinskih i nemedicinskih fakulteta, svih studijskih godina I ciklusa i integrisanog I i II ciklusa o COVID-19 vakcinama. Popunjavanjem anketnog upitnika koji se sastojao od četiri glavna dijela, i ukupno 45 pitanja došli smo do zaljučka da studenti iz skupine biomedicine i zdravstva imaju nešto viši nivo znanja o vakcinaciji općenito i vakcinama protiv bolesti COVID-19. Međutim nije utvrđena statistički značajna razlika u nivou znanja između analiziranih skupina kada se odgovori na sva pitanja uzmu u obzir. Na osnovu dobijenih rezultata može se zaključiti da studenti Univerziteta u Tuzli imaju zadovoljavajuću obrazovnu pozadinu kada je u pitanju opšte znanje o vakcinama, ali pokazuju nešto niži nivo znanja kada su u pitanju činjenice koje se odnose na vakcine protiv bolesti COVID-19. Izveden je zaključak na koji se način treba usmjeriti edukacija mladih ljudi o vakcinama općenito, kao i o vakcinama protiv bolesti COVID-19, kako bi se njihova znanja proširila. Ključne riječi: SARS-CoV-2, pandemija, anketni upitnik, znanja i stavovi, studenti.

Hronična bubrežna insuficijencija, sa prevalencom od oko 9 – 13% značajno doprinosi svjetskom morbiditetu i mortalitetu od nezaraznih bolesti, te je nezavisni faktor rizika razvoja kardiovaskularnih bolesti i to u svim fazama bolesti. Hemodijaliza je jedan od najčešćih terapeutskih postupaka nadomještanja bubrežne funkcije u pacijenata sa hroničnom bubrežnom insuficijencijom. Ipak, morbiditet i moralitet tako liječenih bolesnika i dalje je visok, a vodeći uzrok smrtnosti su kardiovaskularne bolesti i hiperkalemija. Mineralno koštana pregradnja jedna je od komplikacija višegodišnje terapije dijalizom koja se manifestuje biohemijskim poremećajima uključujući kalcij, fosfor, PTH, vitamin D, te patološkim kalcifikacijama koje za posljedicu imaju kardiovaskularne bolesti. Osnovni cilj našeg istraživanja bio je utvrditi serumske koncentracije kalcija, kalija, fosfora i alkalne fosataze u bolesnika sa hroničnom bubrežnom insuficijencijom liječenih hemodijalizom prije početka terapije i u okviru posljednje biohemijske obrade, te utvrditi promjene navedenih parametara ovisno o dužini trajanja liječenja hemodijalizom. Istraživanje je provedeno kao „case control“ studija u koju je bilo uključeno 40 pacijenata sa hroničnom bubrežnom insuficijencijom na dugotrajnom liječenju hemodijalizom u hemodijaliznom centru JZU Opća bolnica “dr. Mustafa Beganović” Gračanica. Vrijednosti kalcija, kalija, fosfora i alkalne fosfataze određivane su u serumu pacijenata prilikom posljednje rutinske biohemijske obrade pacijenta. Kao kontrolni uzorci korištene su serumske vrijednosti kalcija, kalija, fosfora i alkalne fosfataze istih pacijenata određene prije početka liječenja, a uzete iz medicinske dokumentacije. Za statističku obradu podataka korišteni su Wilcoxon-ov test za zavisni uzorak i Spearmanov test korelacije primjenom SPSS/WIN programa (Release 26.0, SPSS Inc., Chicago, IL, USA.). Utvrđeno je da je došlo do statistički značajnog povećanja koncentracija Ca (p=0,002), K (p=0,001) i ALP (p=0,014) u odnosu na vrijednosti utvrđene prije početka liječenja hemodijalizom, ali ne i statistički značajna promjena u koncentracijama P u odnosu na početak terapije. Takođe, rezultati su pokazali statistički značajnu korelaciju nivoa ALP sa dužinom terapije (p=0,001). Dobiveni rezultati mogu doprinijeti boljem razumijevanju biohemijskih promjena mineralno koštanog metabolizma u pacijenata sa hroničnom bubrežnom insuficijencijom liječenih hemodijalizom.

Ciljevi istraživanja: 1. Utvrditi stopu relapsa u ispitanika sa shizofrenijom u jednogodišnjem periodu. 2. Utvrditi koji broj ispitanika nakon prve epizode psihoze razvije sliku shizofrenije. 3. Utvrditi povezanost upotrebe različitog tipa antipsihotika sa stopom relapsa. 4. Utvrditi povezanost dužine trajanja bolesti sa učestalošću relapsa. Korišten je metod longitudinalnog, epidemiološkog, retrospektivnog istraživanja u kojem je obuhvaćeno 87 ispitanika oboljelih od shizofrenije na bazi podataka iz medicinske dokumentacije. U uzorak su uvršteni svi hospitalizirani pacijenti u periodu od pet godina sa dijagnozom shizofrenije (F20.0-F20.9). Istraživanje je provedeno u psihijatrijskoj bolnici Javne zdravstvene ustanove Zdravstvenog centra Brčko distrikta. Podaci iz istorija bolesti su uvršteni u poseban Evidencijski list za prikupljanje podataka (ELPP) konstruisan za potrebe ovog istraživanja. Za statističku obradu podataka i njihovu prezentaciju su korištene standardne metode deskriptivne statistike. T test je primijenjen za utvrđivanje značajnosti razlike među parametriskim varijablama, a χ2 test za utvrđivanje značajnosti razlike među neparametrijskim varijablama. Za utvrđivanje korelacije korišten je Pearsonov test. Korišten je statistički program SPSS za Windows 10.0. Rezultati: Tokom istraživanja izvršena je analizarelapsa u odnosu na opšte i demografske karakteristike ispitanika, analiza relapsa u odnosu na dužinu psihijatrijskog liječenja, analiza relapsa u odnosu na dužinu perioda neliječene psihoze, analiza učestalosti relapsa u petogodišnjem periodu, analiza relapsa u jednogodišnjem periodu, analiza relapsa u odnosu na dužinu hospitalnog tretmana, analiza relapsa u odnosu na saradljivost pacijenta, analiza relapsa u odnosu na vrstu antipsihotika, analiza relapsa u odnosu na broj psihijatrijskih hospitalizacija. Podaci su prikazani tablično i grafički, a opisani tekstualno. Ispitanici su podijeljeni u grupe (sa relapsom i bez relapsa). Analizom prisustva relapsa u ukupnom uzorku oboljelih od shizofrenije utvrđeno je da je 36,8% ispitanika imalo relaps, a 63,2% ispitanika nije imalo relaps tokom posmatranog jednogodišnjeg perioda. 93,8% ispitanika iz grupe sa relapsom su razvili kliničku sliku shizofrenije nakon prve psihotične epizode u odnosu na 6,2% ispitanika sa prvom psihotičnom epizodom koji nisu razvili bolest. Utvrđena je viša stopa relapsa u ispitanika sa shizofrenijom koji su liječeni antipsihoticima I generacije i kod kojih je primjenjivana kombinacija više lijekova u odnosu na ispitanike koji su liječeni monoterapijski primjenom druge ili treće generacije antipsihotika. U ovom istraživanju duži period neliječene psihoze nije bio povezan sa češćim relapsima. S obzirom da veći broj ispitanika sa relapsom tokom jednogodišnjeg ispitivanja su imali manji broj hospitalizacija, dolazi se do zaključka da prevencija relapsa vodi i manjem broju hospitalizacija.

Arterijska hipertenzija je globalni javnozdravstveni problem i predstavlja sve veću prijetnju budući da je učestalost ove bolesti u porastu, kako u svijetu tako i kod nas. Arterijska hipertenzija se definiše kada je vrijednost sistolnog krvnog pritiska ≥140 mmHg i/ili dijastolnog krvnog pritiska ≥90 mmHg u osoba koje ne uzimaju antihipertenzivnu terapiju. Razvoju arterijske hipertenzije se pripisuje postojanje i interakcija dvije grupe faktora rizika: nepromjenljivih (onih koje nije moguće modifikovati) i promjenljivih (onih koje je moguće modifikovati). Zdravstveni radnici, s obzirom na visoku odgovornost prema ljudskom životu i zdravlju, ali i izloženosti specifičnim opasnostima i štetnostima na radnim mjestima, poput hemijskih, bioloških i fizičkih uticaja, te smjenskom radu, svrstani su skupinu rizičnih zanimanja. Radnici sa hipertenzijom propuštaju 1.2 dana više godišnje u odnosu na one koji nemaju ovo stanje i hipertenzija ima najveći utjecaj od glavnih uobičajenih hroničnih bolesti na ukupan trošak izostanka za poslodavce. Ovim prospektivnim istraživanjem je obuhvaćeno 100 ispitanika, zdravstvenih radnika zaposlenih u UKC-u Tuzla, oba spola i dobne skupine od 20 do 65 godina. Tokom istraživanja kao sredstvo rada koristio se anonimni upitnik, samostalno kreiran za ovo istraživanje. Upitnik se sastoji od ukupno 30 pitanja koja su podijeljena u tri grupe. Sve statističke hipoteze su testirane na nivou pouzdanosti od 95% tj. 5% rizika (p <0,05). Dokazano je da je učestalost arterijske hipertenzije kod zdravstvenih radnika visoka, te da je zastupljenost faktora rizika za nastanak arterijske hipertenzije visoka. Najčešći faktori rizika su dob ispitanika kao nepromjenljivi faktor, zatim prekomjerna tjelesna težina, visoka vrijednost BMI, stres na poslu, povišene masnoće u krvi i pušenje, a najčešće obolijevaju osobe dobne skupine od 50-59 godina starosti. KLJUČNE RIJEČI: arterijska hipertenzija, zdravstveni radnici, faktori rizika, prezentizam, stres, BMI, pušenje, povišene masnoće.

Cilj istraživanja je bio da se dokaže učestalost prisustva virusa SARS CoV-2 na teritoriji Dobojske regije u periodu od oktobra 2020. godine do jula 2021. godine. U istraživanje je uključeno 8.769 ispitanika sa područja Dobojske regije (Doboj, Modriča, Derventa, Teslić, Šamac, Brod i Petrovo) čiji su uzorci brisa nazofarinksa na virus SARS CoV-2 dostavljeni putem Higijensko-epidemioloških službi svaki radni dan u službu Mikrobiologije Dobojske bolnice u periodu od oktobra 2020. do jula 2021. godine. Ispitanike smo podijelili prema polu, a na osnovu starosne dobi formirali 4 grupe: I grupa (0-15 godina), II grupa (15-40 godina), III grupa (40-60 godina) i IV grupa (>60 godina). Period koji smo obrađivali imao je tri godišnja doba: jesen (oktobar, novembar i decembar 2020. godine), zima (januar, februar, mart 2021. godine) i proljeće (april, maj, jun 2021. godine) pa su ispitanici obrađeni i prema njima. Brisevi koji su korišteni u istraživanju bili su pod pod nazivom Viral Transport Tube WithSwab (Himedia Laboratories Pvt Ltd, Indija). Uzimanje uzorka se vršilo tako da se bris uvuče u obje nosnice do pojave otpora i zarotira uz pritisak o sluznicu, a zatim se bris uroni u fiziološku otopinu i prelomi na označenom mjestu.. Ukupan broj ispitanika koji su testirani na SARS CoV-2 iznosio je 8.769, od čega je 3.777 (43,1%) bilo pozitivno, dok je 4.992 (56,9%) bilo negativno. Najveći broj ispitanika testirao je grad Doboj ukupno 3.341, od kojih je 1.304 (39,0%) bilo pozitivno i 2.037 (61,0%) negativno. Druga po broju ispitanika je opština Teslić 1.443 ispitanika od kojih je 751 (52,0%) pozitivnih i 692 (48,0%) negativnih. Treća opština je Modriča sa ukupnim brojem od 1.334 ispitanika, koje čine 524 (39,3%) pozitivni i 810 (60,7%) negativni. Četvrta opština je Derventa sa ukupnim brojem od 1.158, od kojih je 541 (46,7%) pozitivnih, i 617 (53,3%) negativnih. Peta je opština Šamac, koji je imala 780 ispitanika od kojih je 381 (48,8%) pozitivanih, a 399 (51,2%) negativnh. Šesta opština je Brod, koji je imao 502 ispitanika, od kojih je 192 (38,2%) pozitivnih, dok je 310 (61,8%) bilo negativno. Poslednja, sedma opština po broju ispitanika je Petrovo 211, od kojih su 84 (39,8%) bili pozitivni i 127 (60,2%) negativni. Od ukupnog broja ispitanika broj pozitivnih uzoraka na SARS CoV-2 iznosio je 3.777 (43,1%), od čega je broj pozitivnih ispitanika ženskog pola iznosio je 1.957 (51,8% ) a broj pozitivnih ispitanika muškog pola iznosio 1.820 (48,19%). Tokom ispitivanja učestalosti pozitivnih ispitanika na osnovu definisanih starosnih grupa, najviše pozitivnih ispitanika imala III starosna grupa (40-60 godina) u kojoj je od ukupno 3.225 ispitanika bilo 1.428 (44,3%) pozitivno zatim II starosna grupa (15-40 godina), sa 2.496 ispitanika od kojih je 1.075 (43,1%) bilo pozitivno, zatim IV starosna grupa ( >60 godina) sa 2.766 ispitanika, od kojih je 1.183 (42,8%) bilo pozitivno i na kraju I starosna grupa (0-15 godina) 282 ispitanika sa 91 pozitivanih (32,3%). Najveći broj testiranih ispitanika bio je u toku jeseni (oktobar, novembar i decembar 2020. godine) ukupno 3.862 sa 1.728 (44,7%) pozitivnih, u proljeće (april, maj i jun 2021. godine) broj ispitanika bio je 2.524 , od čega je pozitivnih 1.066 (42,2%). dok je u zimu (januar, februar i mart 2021. godine), bilo 2.383 ispitanika gdje je broj pozitivnih iznosio 983 (41,3%).