Magistarski radovi

Rezultati istraživanja ukazali su na neophodnost optimalnog dijagnostičko-terapijskog pristupa ovim pacijentima. Takođe je važno prepoznati teže oblike bolesti koji zahtijevaju endoskopsku dijagnostiku i obradu na sekundarnom nivou zdravstvene zaštite. Neophodna je identifikacija faktora rizika i zaštitnih faktora, edukacija zdravstvenih radnika i pacijenata, pridržavanje uputstava o zdravoj ishrani, borba protiv pušenja i otkrivanje drugih faktora rizika- redovnim anketiranjem građana. Sa svim navedenim aktivnostima ćemo smanjiti i stopu morbiditeta i moguće komplikacije bolesti. Ova studija može predstavljati osnov za druga istraživanja koja bi imala za cilj ispitati uticaj pogoršanja psihičke bolesti na egzacerbaciju GERB-a, kao faktora rizika.

Nađena je statistički signifikantna razlika kada je u pitanju starosna dob ispitanika između dvije ispitivane grupe od prosječno 3 godine, dok s druge strane nije postojala signifikantna razlika u spolnom sastavu između navedenih skupina. Analizirana je učestalost različitih indikacija između dvije ispitaničke grupe, te je nađena signifikantna razlika u indikacijama za tretman (X2=17,11; df=4; p=0,002). U ovom istraživanju najzastupljenija indikacija za tretman je bila atrioventrikularna nodalna reentri tahikardija kod 37 pacijenata od čega je bilo 20 žena i 17 muških pacijenata. Sljedeči po zastupljenosti je bio WPW sindrom, kod 31 pacijenta od čega je bila 21 žena i 10 muških pacijenata. Podjednak odnos zastupljenosti između spolova je bio kod ostala tri poremečaja srčanoga ritma i to 16 je pacijenata bilo sa fibrilacijom atrija, 10 pacijenata koji si imali refrakterni poremečaj srčanoga ritma te 6 pacijenata je imalo paroxizmalnu supraventrikularnu tahikardiju. U ovom istraživanju u grupi pacijenata tretiranih medikamentoznom terapijom sa jednim lijekom je tretirano 38 pacijenata od 50 pacijenata koliko ih je bilo u grupi a 12 pacijenata je imalo još jedan dodatni antiaritmik. Komparirane su vrijednosti ukupnog SF 36 skora, te mentalne i fizičke dimenzije kao i svih segmenata istoga prije tretmana u obje ispitaničke grupe, te nisu nađene signifikantne razlike. Rezultati SF 36 upitnika nakon provedenih terapijskih mjera su pokazali porast kvalitete života u obje grupe, tj. kvalitet života se nakon šest mjeseci u grupi pacijenata tretiranih sa RF ablacijom te u grupi pacijenata tretiranih medikamentozno, evidentno poboljšao. Komparirane su vrijednosti svih dimenzija i segmenata SF-36 skora prije i nakon terapije, bez obzira na tip tretmana. Kako je vidljivo postojalo je jasno poboljšanje u svim segmentima SF-36 skora koje je bilo statistički visoko signifikantno. Izrazito se poboljšanje u dvije ispitivane grupe, šest mjeseci nakon provedenih terapijskih mjera, ogledalo u percepciji opšteg zdravlja, socijalnom funkcionisanju, ograničenju zbog fizičkih poteškoća te u poboljšanju u segmentu vitalnosti i energije.

Rezultati su pokazali da nije postojala statistiški značajna razlika u starosnoj dobi, broju porođaja, broju pobačaja i bračnim statusom ispitanica sa urednim i patološkim PAPA nalazom. Anamnestički podaci su pokazali statistički češće infekcije grlića materice kod ispitanica sa CIN I nalazom u 49 (98%) odnosu na uredan 35 (70%) PAPA test. Ponavljajuće infekcije više puta mjesčno je imalo 39 (78%) ispitanica sa CIN I dok su takve infekcije bile kod ispitanica sa urednim nalazom 2 puta rjeđe kod 19 (38%). Ispitujući kliničke karakteristike vaginalnog sekreta kod ispitanica sa CIN I nađena je statistički značajna razlika u promjenjenoj vaginalnoj sekreciji. Vrijednost pH vaginalne sredine ispitanica sa CIN I iznosila je 5,26 i bila je statistički značajno veća u odnosu na ispitanice sa urednim nalazom koja je iznosila 4,94. Bakterijska vaginoza je nađena kod 6 (12%) ispitanica sa CIN I i 2 (4%) ispitanice sa urednim PAPA testom. Aerobni vaginitis je nađen kod 36 (72%) ispitanica sa CIN I i 14 (28%) ispitanica sa urednim PAPA testom, dok je Chlamydia trachomatis nađena kod 2 (4%) ispitanica sa CIN I a kod ispitanica sa urednim PAPA testom nije zabilježeno prisustvo Chlamydie trachomatis. Aerobni vaginitis je statistički značajno bio češće zastupljen kod ispitanica sa CIN I dok kod ostalih uzročnika nije zabilješena ova značajnost. Ispitujući prisustvo Lactobacilla nije nađena statististički značajna razlika, naime u obje grupe su bili u velikom procentu odsutni kod CIN I u 34 (68) i kod urednog PAPA 29 (58%). Leukociti su značajno češće nađeni kod CIN I u 36 (72%), dok kod urednih nalaza u 15 (30%).

Rezultati su pokazali da između vrijednosti ukupnog bilirubina kod obije grupe pacijenata nema statistički značajne razlie ali da postoji statistički značajna razlika između vrijednosti direktnog bilirubina. Između vrijednosti ukupnih proteina, albumina i transaminaza postoji statistički značajna razlika dok je utvrđeno da nema značajne razlike između vrijednosti holesterola. U drugoj skupiti rezulata statističkom analizom je utvrđeno da postoji značajna razlika između vrijednosti ukupnih bilirubina, direktnog bilirubina, AST-e, ALT-e, ukupnih proteina te albumina. Sedmi i petnaesti postoperativni dan koda pacijenata nakon hirurškog zbrinjavanja tupe i onih nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne traume jetre. Analizom parametara imunološke reakcije je utvrđeno postojanje statistički značajne razlike između vrijednosti CRP-, fibrinogena te leukocita sedmi i petnaesti postoperativni dan nakon hirurškog zbrinjavanja tupe i onih nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne traume jetre. Analizom vrste i učestalosti ranih postoperativnih komplikacija se došlo do rezultata da su infekciju operativne rane imala 3 operisana pacijenta nakon hirurškog zbrinjavnja tupe povrede jetre te 11 pacijenata nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne povrede rane te postoji značajna razlika. Rana postoperativna komplikacija gastrointestinalno krvarenje je zabilježena kod 4 pacijenta nakon hirurški zbrinute tupe povrede jetre a niti ujednog pacijenta nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne povrede jetre. Bilijarna lezija je zabilježena kod 14 pacijenata nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne povrede jetre te kod 3 pacijenta nakon hirurškog zbrinjavanja tupe povrede jetre. Postoperativno krvarenje je zabilježeno kod 9 pacijenata nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne povrede jetre te kod 3 pacijenta nakon hirurškog zbrinjavanja tupe povrede jetre. Abscesna kolekcija je zabilježenn kod 9 pacijenata nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne povrede jetre te kod 2 pacijenta nakon hirurškog zbrinjavanja tupe povrede jetre. Zatajenje jetre je zabilježeno kod 4 pacijenata nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne povrede jetre te kod 1 pacijenta nakon hirurškog zbrinjavanja tupe povrede jetre. Portalna tromboza je zabilježena kod 9 pacijenata nakon hirurškog zbrinjavanja penetrantne povrede jetre te kod 2 pacijenta nakon hirurškog zbrinjavanja tupe povrede jetre.

U ovom istraživanju odbačene su sve alternativne hipoteze te nije dokazana statistički značajna razlika po pitanju ispitivanih parametara izmedju kontrolne i eksperimentalne grupe, što je u skladu sa rezultatima studija drugih autora. Dobiveni rezultati dodatno objašnjavaju specifičnosti prostora i sredine gdje žive pacijenti koji su učestvovali u navedenoj studiji, a što se ne smije zanemariti.

Naučni značaj ovog istraživanja se ogleda u istraživanju uloge različitih molekularnih markera u kombinaciji sa prisutnim morfološkim karakteristikama i određenju prognostičkih i prediktivnih parametara u smislu predikcije razvoja i napredovanja postojećih lezija, kao i detekcije malih polja invazije. Iz svega navedenog proizilazi i praktični značaj ovog istraživanja koji se ogleda u mogućnosti predviđanja različitog toka bolesti kombinacijom brojnih faktora koji imaju dijagnostičku i prognostičku važnost u smislu modifikacije i najoptimalnijeg odabira terapije.

U studiji je analizirano 311 porodilja sa višeplodnom trudnoćom koje su porođene na Klinici za ginekologiju i akušerstvo. Rezultati studije su pokazali da se prijevremeno porodi 55,23% trudnica sa višeplodnom trudnocom, sa srednjom dužinom gestacije od 36,72 (SD 2,81) gestacijske nedelje. Od 306 gemelarnih trudnoća 40,53%) su imale uzdužne položaje plodova sa prezentacijom glavicama, dok je 11,43% plodova bilo sa karlicnom prezentacijom. Kombinacija uzdužnog i poprečnog položaja je zastupljena kod 13,72% porodilja. Sa tjelesnom masom <2500 grama je rodeno 49,67% novorođenčadi. Prosječna tjelesna masa novorođenčadi iz višeplodne trudnoće je iznosila 2414,19 (SD 240) grama i bila je statistički značajno manja od tjelesne mase novorođenčadi iz jednoplodne trudnoće čija je srednja tjelesna masa iznosila 3437 (SD 341) grama. Stanje novorođencadi iz višeplodne trudnoće je ocjenjivano Apgar skorom koji je pokazao statistički manju Apgar skor ocjenu u odnosu na novorođenčad iz jednoplodnih trudnoća. Prijevremeno prskanje plodovih ovojaka je bilo najčešća komplikacija višeplodne trudnoće i bila je zastupljena kod 27,12%) trudnica. Kao najčešći riziko faktor se pokazala EPH gestoza koja je bila dijagnostikovana kod 18,95%) trudnica sa višeplodnom trudnoćom. Drugi po učestalosti riziko faktor je bila intrauterina smrt ploda, koja je potvrđena kod 6,20% trudnica sa višeplodnom trudnoćom.

Kampanjski način učenja, raspored časova koji je obiman, negativna percepcija prvih utisaka o srednjoj medicinskoj školi, neobjektivnost ocjena profesora i razrednika su faktori koji su povezani sa obimnošću gradiva u školi. Većina učenika prvih razreda (81%) percipira da je gradivo veoma obimno. Preobimno gradivo negativno djeluje na adaptaciju učenika medicinske škole i kumulira se kao distres. Poteškoće s koncentracijom ima trećina učenika prvih razreda, a napetost i anksioznost se javlja kod (63%) učenika prvih razreda. Nezadovoljstvo sa samim sobom, majkom, prijateljima utječe na lošiju uspješnost u školi. Poremećaj prilagođavanja školskim obavezama je povezan sa zloupotrebom cigareta. Zloupotreba alkohola raste s rastućim razredom u školi. Učenici trećih razreda značajno više zloupotrebljavaju alkohol (23% potatori; P= 0.001), a značajno im je veća želja za korištenje neke od opojnih droga (P= 0.016). Postoji statistički značajna korelacija rasporeda školskih obaveza s povećanjem učestalosti poremećaja prilagođavanja školskim obavezama u učenika medicinske škole. Prediktor nizak nivo/ loša prilagođenost ili adaptiranost na školske obaveze u srednjoj medicinskoj školi povećava rizik razvoja nezadovoljstva sobom, odnosno pada samopoštovanja učenika I razreda. S percepcijom preobilnosti školskog gradiva javljaju se anksioznost i depresivnost kod učenika prvih razreda. Sa porastom neprilagođenosti školskim obavezama raste i poteškoća s koncentracijom.

Naučni značaj ovog rada se ogleda u istraživanju uloge različitih molekularnih markera u kombinaciji sa prisutnim morfološkim karakteristikama i određenju prognostičkih parametara u smislu procjene jetrene regeneracije kao i invazivnosti kod hepatocelularnog karcinoma. Praktični značaj ovog istraživanja leži u činjenici da bi upotreba ova tri prediktivna prognostička markera trebala biti od velike pomoći pri procjeni rizika pacijenata sa različitim lezijama jetre udruženih sa HCV infekcijom, i moguće progresije ka hepatocelularnom karcinomu, odnosno u stratifikaciji senzitivnih parametara u cilju identifikacije pacijenata sa lošom prognozom.

U ispitivanom periodu potvređeno je 119 slučaja influence A(H1N1)2009 kod bolesnika dobi 1 mjesec do 80 godina. Od 119 oboljelih od influence A(H1N1) bilo je 50,4 % muških i 49,6 % ženskih bolesnika, s prosječnom dobi 26,7 godina. Najveća učestalost pandemijske influence je zabilježena u dobnoj skupini do 40 godina 71,4 % slučajeva, a najmanja u grupi starijih od 65 g. 4,2 % slučajeva. Novembar i decembar su mjeseci kada je zabilježen najveći broj oboljelih. Najčešće prisutan simptom kod oboljelih od influence A(H1N1) je bila malaksalost koja je nađena u 100 % bolesnika, zatim slijedi kašalj u 98,3 %, mialgija u 84 %, gastrointestinalni simptomi u 82,4%, glavobolja u 79,8%, dispnea u 69,7%, povišena temperatura u 68,1%, te ostali simptomi u manjem procentu. Pojavile su se brojne komplikacije pandemijske influence, u 37,8%, među kojima je pneumonija najučestalija, u 90,8% slučejeva. Najveći broj izliječenih bolesnika, 70,7%, bio je u grupi koja je dobila oseltamivir unutar 48 sati od početka simptoma, dok je u grupi koja je dobila oseltamivir nakon 48 sati naveći broj oboljelih koji su imali teži oblik bolesti, 60,8%, ili su umrli, 75%. Dob, snižena saturacija kiseonika, dužina hospitalizacije te trudnoća i gojaznost su nezavisni prediktori teže forme bolesti/smrtnog ishoda.